Ti mban unazen me rubin,
ne gishtin delikat.
Nga ky gur"i kuq me shume te ndrin
Ty shpirti i pafat


E shoh unazen dhe mendoj,
Ky rreth besnikerie,
Si mundet valle te pengoj,
Nje llave dashurie


Dhe tradhetise,kurre ai
S"i vuri dot nje fre
Perse te stepemi tani?
Te heshtim S"kemi nge

Shkelqen unaza rreth flori,
Te gjithe e adhurojme
Rreh zemer e gjore per dashuri
Por njerezit si besojne

Sado e cmuar,mbi cdo gur,
Eshte vajze zemra jote
Unaze rreth saj ti mos vur,
gezohu kesaj bote

Une dua shpirtin si rubin
dhe jo nje cope metal
Kur deshiroj te te puth gjine
Ska zot qe te me ndal
Poesi nga miku im SHPENDI TOPOLLAJ

Bookmark: