Unë nuk pertyp njerëz me nofullat e vetmisë në vetmi përqafohem dhe puthem me ta dhe i perkëdhel me frymën më të pastër njerzore. Vetmia është i vetmi krahëror që më ngroh, me nanurit në krah ënderrash qiellore.
Ne vetmi trajta reale me merr fantazia irealen reale ma bën vec ajo.
mgjesi sa e mire je bere keto kohet e fundit.....as po na pershendet me nuk e di pse? si ke qene njehere mire? me shendet me pune.....oh sa dua te te puth...tere fjalet e thena me pare jane te kota para kesaj te fundit...qe keshtu mundohu te me puthesh me nga afer.....kissssssssssssssssssssssss
te puthhhhhhhhhhh fort meqe e dashke nga afer, se mos je kujtuaar ti per mua????? pa he si te kam??????? nga behesh???????? mire mi ke punet????? te kam xhan, klm.
prsh, po ku mo zidane apo shume i nagazhuar me ndeshjet dhe me ekipet e tua, po cme thua more se u beme per tu kafshuar nga malli, nje dite te kendshme. klm
gjesi, po ku je mo djale. si me harrove kshu e?? me duket se ke kap ndonje amore se neve ketej na ke lene mbrapa dore e??? njs te uroj dite te mbare dhe kur te kujtohesh ndonje here na bej ndonje vizite lal, klm
ueueueu ca ndryshimesh keteja nga tyja, po ku je mo shoku o te shpafte mortja ku je se u bome per te kafshuar. hajt po te persh edhe une ty me dicka spo te ndaj nga shoqnia.
Gërmadhë mendimesh më vijnë në çast, stoli ndjenjash, harmoni e humbur, a thua ç'të jetë vallë?! Më vjen të qaj dhe të qesh njëkohësisht, s'të njoha kurrë, ta dija vetëm emrin, a s'është çudi?.... Nata mbaroj, dhe unë s'e dija se s'do të t'shikoj më asnjëherë. Më ndoqe me sy derisa hapsira s'të lejonte të ndeshësh vështrimin tek unë, në zemër ishe vullkan e zjarr si vitet e ndezura që vjedhin dashurinë, e as që pandehja se s'do të t'shikoj më. Ishim ulur ja këtu, më kujtohet fare mirë kur më hidhje herë pas here shikimin hirëplotë. Nuk më kishte ndodhur asnjëherë të mendoja se njeriu dhe pas syve dashurohet, futet dhe humbet në kaltërsinë e tyre ashtu siç bëra dhe unë... Se kisha ditur se në ato sy fshihej diçka e veçantë,një ndjenjë e panjohur që se preka dot... Mbrëmë dëgjova të flisnin për ty, biseda vazhdoj dhe s'kishte të ndaluar, por unë harrova fjalët tjera, harrova se ku ndodhem, vetëm një lot më rrodhi padashas për të humbur dhimbjen që ndjeva për ty! Ja nisa vrapit rrugës tënde, asaj rrugice ku unë shkoja ç'do natë me shpresë se do të t'shoh dhe njëherë, të futem në vështrimin e syve të tu, si atë natë, ah!-atë mbrëmje kur ishim kaq pranë dhe largë njëri-tjetrit. Hëna më shikonte këndshëm, por unë se duroja dot, më pengonte dhe ajri atë çast, atë sekondë. Ty të morën, të morën përgjithmonë nga unë, Zot përse?! Shikimi yt iu fal dikujt tjetër, tjetër kushi shijon kaltërsinë e syve të tu, ty të morën, të morën nga unë! Jam pranë dritares dhe sodis bukurinë e natës së qetë, në zemër më flejnë mijëra fjalë, në shpirt miliona ëndrra. Hedh këmishën e natës për tu strukur në përditshmëri, unë i dhash pjesën time jetës pa ty, pa sytë e tu, andaj tash më duhet të hedh diku tej leckat dhe bagazhet e së kaluarës duke i mbajtur në mend vetëm format e tyre...!
FALEMINDERIT SHUME ELISON POR GRATIS NE KOHET E SOTME NUK KA,PASTAJ ZEMRA VERTET ME ESHTE THYER POR AKOMA PUNEN E SA E BEN,VAZHDON TE RRAH,SE PERNDRYESHE NUK DO ISHA KETU DUKE SHKRUAR..... PERSHENDETJE TE PERZEMERTA!
