I kerova jetes vetem pak shprese
qe ngadale te ndertoja folene e lumturise
i kerkova dhe vetem nje buzeqeshje
qe te mos i mbyllja shtegun e rinise
por jeta u tregua shume hipokrite
ne kulm kapricoze u tregua
mi mori te gjitha ato pak qe kisha
pa pyetur fare per mua
Ne vend te shpreses qe i kerkova
e dini se cme dhuroi valle????
Me dha vetem vetem lot dhe nje shpirt te ndjeshem
qe asgjeje te mos mund ti beja balle
u tregua ne aparence paksa zemer gjere
duke me dhuruar nje dashuri
por dhe ate shume shpejt ma mori
qe plaga e shpirtit te mos kish kufi
Me dhuroi talent dhe shume e ndrra
kete dot se mohoj
por mi mbylli te gjitha dyert
qe asnjeren prej tyre te mos realizoj
Ne fund vendosa ti kerkoj pak zemer
qe ketyre fatkeqesive te mund tiu rezistoj
por si gjithmone ajo nuk harroj
dhe ate pak qe kisha ma shkaterroi
Per cdo shprese te humbur qe me fali
vendosa ti kerkoj dhe dicka
i kekrova vdekjen qe shpirtin te ma marri
por edhe nje varr ajo mua sma dha
E cduhet ti kerkoj me kesaj jete
me thoni c.duhet ti kerkoj?
ku akoma pa mbaruar kjo rini
me nje JO te madhe me posedoi.
