E ndёrpreu udhёtimin e tij nё Kёln. Kishte mjaft kohё per te pirё kafe dhe marrё vendimin pèrfundimtar mbi atё udhetim pa destinacion.
Nxorri nga çanta hartёn gjeografike te cilёn e kishte studjuar qindra herё ne ditёt e fundit kur i kishte mbёrritur nje letёr rekomande e mallkuar ku shkruhej se kёrkesa e tij pёr azil politik ishte hedhur poshtё.
"Ku te shkoj?" mendonte ai." Ne Hollande apo Danimarkё?"
Hollanda ishte afèr Kёlnit nё drejtimin perёndimor, ndèrsa Danimarka ne veri te Gjermanisё ishte qindra km nga Kёlni.
"Erdha deri kёtu e s’di ku te shkoj?Paskam marre fund! Ç’mu desh qe ika nga Manhajmi? Atje mund te gjeja ndonje vend pёr t'u fshehur, mund tё punoja nё tё zezё, ashtu si njё mi qё ka frikё ta nxjerri kokёn nga vrima ku eshte fshehur."

Doli nga stacioni i trenit dhe i hodhi nje sy qytetit te bukur. Pa nga jashte Katedralen dhe vijoj rrugen e tij per te eksploruar qytetin.
" Nuk mund te shkoj ne Danimarke sepse ёshtè dimёr dhe do tё ngrij nga te ftohtit kur te kaloj kufirin nё kёmbё. Nё Hollande ndryshon muhabeti, sepse mund ta kaloj kufirin me autobus, tren ose taksi."
Ditёve tё fundit ai ishte informuar mirё pёr kёto dy vende.
U kthye prapё te stacioni qёndror i trenit. I duhet te merrte mё nё fund vendimin.
"Danimarkè apo Hollandё? Jo. Asnjёra nga tё dyja. Po qёndroj kёtu nё Kёln ose do kthehem nё Manhajm e do qёndroj ilegal" tha me vete ai.
- Taksi!- thirri ai dhe nje shofer taksie i morri dy çantat me veshmbathje e sende tё tjera duke i vendosur nё bagazh.

- Dua te shkoj nё qёndrёn e azilkёrkuesve. Unё jam kёrkues azili politik - i tha shoferit.

-Ok, por duhet tè pyes nje shokun tim sepse hera e parё qё me ndodh kjo. Zakonisht unё punoj me turista- tha shoferi dhe buzёqeshi.
Shoferi doli nga makina dhe bisedoj me dy kolegё tё tij.
- Shkojme!- tha shoferi- e njoh vendin-
- Duhet te me zbresёsh 30-40 metra larg nga zyrat e azilantёve, ngaqё s’dua te mё shohin qё udhetoj me taksi.
- Natyrisht- tha shoferi.


" Ditёt e arta mbaruan " tha me vete ai ndёrsa po hynte nё ndёrtesё ku i duhej te ndryshonte emrin per herё tё dytё ne pak vite.
" Pse nuk i quajnё , Zyrat e ndryshimit te emrave?" mendoi, dhe i erdhi pёr tё qeshur kur iu kujtuan shumё raste kur te huajt kёrkonin strehim politik ne tё njёjtin shtet, me emra tё ndryshёm, me qёllim qё te qёndronin sa mё shumё kohё.
"Tashmё me quajnё Alban D " mendoi ai ndёrsa po plotёsonte formularin qё i dhanё punonjёset.
Formulari ishte nё tre-katёr gjuhё, biles edhe nё shqip e si zakonisht ne kёto raste ai vuri re se sa shumё gabime gjuhёsore gjendeshin nё tekstin e formularit.
" Kёta pёrkthyesit tё marrim mё qafё" mendoi ai. E dinte se jo rrallё kur azilantёt lypnin strehim politik, pёrkthyesit zakonisht jo profesionistё, mund edhe te pёrkthenin me gabime duke i shkaterruar tё ardhmen dikujt.

Pas 4 ditёsh nё Kёln e transferuan nё ish- Gjermaninё lindore. Alban D u inatos keq. Do largohej nga Kёln-i pёr tё cilin kishte hequr dorё nga Hollanda e Danimarka. Nё ate qytet i pёlqente gjithçka. Hera e parё qe shihte nje qytet aq tё bukur e shumё shpejt do t’a harronte Manhajm-in qё ishte 3-4 herё mё i vogёl nga Kёln-i.
-Alban D, nesёr do shkoni nё Chemnitz.- I thanё

Ai pa me shpejtèsi hartёn e madhe nё mur dhe e vёrejti qё ishte jo larg nga Drezden-i dhe Lajpcig-u.
" Atёherё, Chemnitz ( Kemnitc) do te thote qe eshtё ish- Karl-Marx-Statd!" tha me vete ai duke u inatosur mё tepёr.

Mbёrriti nё qendrёn e refugjatёve nё mbasdite dhe kishte ende 500 marka nё xhep.E kuptoj qe e pati tepruar nё Kёln me shpenzime tё kota, por nё Kemnitz do t’i duhej tё kursente sepse tashti nuk i dihej sesi rridhnin ngjarjet.
Pas dy ditesh i morrèn shenjat e gishtave. Ai iu pёrmbajt kёshillave tё refugjatёve ekspert prandaj ndёrkohё qё priste rradhёn e tij hyri disa herё nё WC dhe fёrkoj gishtat e duarve te muret e banjos.
Sipas "ekspertave" format e gishtave ndryshonin dhe kompjuteri nuk arrinte tё kuptonte qё ai kishte shenja te mёparshme gishtash, me njё emёr tjetёr.

Ditёt nё Kemnitc i kalonte nёpèr kafene dhe nё mbrёmje shkonte te i vetmi MC Donald’s i qytetit, atje qarkullonin shumё tё rinj dhe natyrisht femra tё bukura.
Nuk i pёlqente ai qytet plot shenja vuajtjeje nga historia komuniste e ish-Gjermanise lindore.
Bёnte shumё ftohtё por atij s’i interesonte aspak dhe vazhdonte tё kёrkonte njё vajze pёr t’u argёtuar, nё pritje tё transferimit tё ardhshёm qe sipas rregullores do tё ndodhte pas 3 muajsh.

Nuk ishte llogjike tё kёrkonte femra pёr lidhje serioze nё situatёn e tij. Do tё qёndronte 3 muaj atje e pas kёsaj disa muaj ne ndonjё qytet tjetёr, e mё pas kushedi se çfarё ndodhte.Ndaj njё dashuri serioze vetёm sa do t’i shtonte dhimbjet, trishtimin. Dy herё ai kishte braktisur tё dashurat e tija, thjesht pёr arsye transferimi. Dhe kjo nuk dukej aspak njerёzore, por s’varej nga ai. Disa herё nё jetё njerёzve u mohohet e drejta pёr tё dashuruar, ndaj ka tё ngjarё qё me kalimin e kohёs tё krijohet njё ndjenjё e kundёrt me dashurinё; Anti-Dashuria, e cila ёshtё skalitur me "mjeshtёri" tё pёrbindshme nga njeriu modern.

U njoh me tre vajza 18-19 vjeçe disi tё shthurura nё MC Donalds. Ato e donin secila pёr vete. Kishte dalё disa herё shetitje me ato dhe ishte puthur me dy prej gocave, i pavendosur se cilёn tё merrte e çfarё tё linte. Ato i treguan mё ne fund qё kryenin vjedhje tё vogla nёpёr supermarketa. Hipnin ne autobus dhe vidhnin ne zona tё ndryshme tё qytetit.
-Unё s’merrem me vjedhje" u tha ai kur dy nga vajzat hynё nё njё supermarket, dhe ai qèndroj jashtё me njё nga gocat, atё tё cilёn ende s’e kishte puthur.
-As une nuk vjedh- i tha vajza.- Jemi shoqe dhe unё nuk dua tё ndahem nga ato.Po ti cilёn prej nesh dashuron?
-Unё? Po ta them troç qё unё çmendem vetёm pas teje dhe habitem sesi mund tё mё rezistosh?!
-Imagjino ne tё dy duke shijuar buzёt e njeri-tjetrit, sikur tё provoje pёrkedheljet e mia, tё dёgjoje rènkimin tim tё eksituar! Do te doja tё puthja sytё e tu, buzёt e tua tё ёmbla dhe tё tё lёpija, puthja e thithja çdo pjesè tё trupit tёnd. Parajsa qёndron kёtu pranё teje dhe t’i vetёm duhet t’a pranosh qё ke dёshirё tё shkosh nё parajsё, e gjithё kjo mund tё ndodhi po tё mё pranosh mua, dhe rrugёn drejt parajsёs s’mund tё na e ndёrpresi askush, ngaqe ne tё dy e meritojmё kёtё kёnaqёsi sublime!

Suksesi i tij me femrat varej zakonisht nga fjalёt e tij tё bukura deri nё egzagjerim, por tё nevojshme pёr mendjen e disa vajzave, sepse jo rralё shumё vajzave u pёlqente tё degjonin fjalё tё veçanta aq sa ato fillonin t’a ndjenin veten; femra fatale!
- Vёrtetё?-pyeti vajza- sa fjalё tё bukura!
-Po.- u pёrgjigj ai dhe e puthi me dhunё. Ajo nuk kundёrshtoj.
U dёgjua alarmi i supermarketit dhe shoqet e tyre qe i ndiqte nje burrё.
- I kapёn duke vjedhur- Tha ajo- Ikim!


Ata u larguan me nxitim dhe pёrfunduan nё nje lulishte pa njerёz nё atё orё tё mbrёmjes. Bёnё dashuri midis ngricёs, mbrapa nje peme. Nuk mund tё shtriheshin pёrtoke se kishte dёborё prandaj ajo mbèshteti duart te trungu dhe ai nga mbrapa plot kёnaqёsi dhe zjarr (zjarr i domosdoshёm pёr temperaturёn – 6°) e penetroj nё pozicionin lop**. Po bёnin dashuri plot ёndje. Ai e shtynte plot qejf dhe duke qenё se vajza ishte me trup tё vogёl ai i ledhatoj e shtrёngoj pa vёshtirёsi sё pari gjoksin e pastaj poshtё …. . Ishte shtytja e tij dhe njёkohёsisht masazhi intim qe i dhane asaj kёnaqesinё. Me kalimin e kohёs ai kishte mёsuar deri diku sesi u pёlqente femrave masazhi intim te klitori, paçka se nuk ishin tё gjitha njёsoj, me pak delikatesё e ndjenjё, ndoshta edhe me pak talent; suksesi arrihej. – Es hat mir sehr gefallen ( mё pёlqeu shumё)!- tha ajo plot buzёqeshje.
"Ku m’i gjen kёto fjalё kjo? Unё do sёmurem, e kam prapanicёn akull" mendoi ai.
Ai e pёrkёdheli sёrish.- Faleminderit ёmbёlsirё!
Ёmbёlsirё!? Padyshim qё ishte e ёmbёl, ngaqё marrёdhёnia seksuale me atё kishte qenё me tё vёrtetё, e kёndshme! " Kjo ёshtё Anti-dashuria ime e parё nё Kemnitc" mendoi.
"Nё fund tё fundit unё tre muaj qё do qёndroj kёtu, s’kam kohё pёr t’iu vardisur vajzave pёr sё mbari, prandaj unё thjesht s’kam kohё, s’kam "tё drejtё" tё dashuroj"

Pas dy ditёsh nё orёn 6 tё mёngjesit Alban D e zgjuan nga gjumi rojet e kampit te refugjatёve.
-Ju do tё transferoheni- I tha shefi ne zyrё.
"Shumё shpejt pёr kёtё"mendoi ai i shqetesuar. Sapo kishte mbushur dy jave ne Chemnitz.
-Urdhёroni biletёn e trenit dhe adresёn ku duhet tё paraqiteni.- i tha shefi.
Ai lexoj adresёn: Rheinau strasse n° ** Mannheim.
"O Zot! Po kjo ёshtё adresa ime e vjetёr!
    
 Erion Selmani, Prill 2007
  VIJON

Tage: Tregime Letersi Shqipe